اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ اذکُر فِي الکِتاب‌ِ مَريَم‌َ إِذِ انتَبَذَت مِن أَهلِها مَکاناً شَرقِيًّا «16»
و ياد کن در قرآن مجيد مريم را زماني که دوري کرد از اهل و عشيره خود
جلد 12 - صفحه 427
براي اشتغال بعبادت در مکاني که طرف مشرق شمس بود وَ اذکُر فِي الکِتاب‌ِ مَريَم‌َ يکي از زنان دنيا که داراي مقام عصمت و طهارت بودند مريم بود بلکه ميتوان گفت در قبل از اسلام زني بمقام مريم نرسيد و اينکه خواهر زن زکريّا بود که يحيي و عيسي پسر خاله يکديگر بودند و چون مادرش نذر کرده بود در حال حمل که او را محرّر قرار دهد که در بيت المقدس مشغول عبادت باشد و آلوده بدنيا و اهل دنيا نشود و چون زائيده شد دختر بود لذا ذکريا مقرر داشت که مريم در گوشه خارج از جامعه بعبادت اشتغال داشته باشد و شرح اينکه قصّه را در سوره آل عمران آيه 131 الي 134 مفصلا بيان شده إِذِ انتَبَذَت مِن أَهلِها نبذ دور انداختن است انتباذ قبول دوريست که گوشه برود که رفت و آمد نباشد و بعبادت ذکر نماز و ساير عبادات اشتغال داشته باشد و باحدي توجه نداشته باشد بنظرش آمد مکانا شرقيا از براي شرق و غرب دو معنا کردند يکي طلوع و غروب شمس ديگر تابش آفتاب و اينکه دو اصطلاح عکس يک ديگر است.