تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ هُزِّي إِلَيْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُساقِطْ عَلَيْکِ رُطَباً جَنِيًّا «25» وَ هُزِّي إِلَيْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ: و بجنبان و ميل ده به سوى خود تنه درخت خرماى خشکيده را. حاصل آنکه جبرئيل يا عيسى يا ملکى ندا نمود که تنه خرما را به جانب خود حرکت ده. تُساقِطْ عَلَيْکِ رُطَباً جَنِيًّا: تا فرو ريزد يا بياندازد بر تو خرماى تر و تازه از بار چيده. در کافى شريف- حفص بن غياث روايت نموده که: ديدم حضرت صادق عليه السلام را که گردش مى‌نمود در بستانهاى کوفه تا رسيد به نخله‌اى، پس وضو ساخت نزد آن درخت، و سجده نمود و مراجعت فرمود، و شمردم در سجودش پانصد تسبيح را، بعد تکيه به نخله نموده دعا کرد به دعاهائى، بعد «1» حياة القلوب، علامه مجلسى، چاپ جاويدان، ج 1، ص 395. جلد 8 - صفحه 168 فرمود: يا حفص به خدا قسم اين نخله همانست که خداوند عزّ و جلّ به مريم فرمود «وَ هُزِّي إِلَيْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ ...» «1».