اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَکُلِي وَ اشرَبِي وَ قَرِّي عَيناً فَإِمّا تَرَيِن‌َّ مِن‌َ البَشَرِ أَحَداً فَقُولِي إِنِّي نَذَرت‌ُ لِلرَّحمن‌ِ صَوماً فَلَن أُکَلِّم‌َ اليَوم‌َ إِنسِيًّا «26»
پس تناول کن از اينکه رطبها و بياشام از اينکه آب و چشم خود را روشن کن که همچو نعمتي خداوند منت گذارده بر تو و همچو پسري بتو عنايت فرموده و اما از جهة وحشت از قوم پس هر گاه رؤيت کردي از بشر احدي را و از تو سؤال کردند باشاره بآنها برسان که من نذر صوم کرده‌ام با احدي تکلّم نميکنم تا خود عيسي عليه السّلام حجة را بر آنها تمام کند (فکلي) در خبر دارد از حضرت صادق عليه السّلام که بهتر چيزي که بزنهاي نفساء ميدهند رطب است مخصوصا رطب مدنيه و اگر ميسّر نشود رطب محال ديگر و اگر او هم ميسّر نشود تمر يعني خرما باو بدهند وَ اشرَبِي از آب مخصوصا آب فرات وَ قَرِّي عَيناً چه قرة العيني بالاتر از اينکه خداوند باو عنايت فرمايد فرزندي که داراي مقام اولوا العزمي باشد و در اول ولادت تکلم کند و معجزات بزرگ مثل احياء موتي و شفاء کور و امثال اينها فَإِمّا تَرَيِن‌َّ مِن‌َ البَشَرِ أَحَداً اگر بشري را برخوردي و از تو سؤال کرد که اينکه طفل را از کجا آوردي فقولي باشاره بدست و سر و بعضي گفتند اجازه اينکه کلام را داشت إِنِّي نَذَرت‌ُ البته بعد از اينکه دستور نذر کرده بود که کذب لازم نيايد لِلرَّحمن‌ِ صَوماً که در شرائع سابقه مشروع بود صوم صمت که از تکلم با ناس امساک کنند چنانچه از اکل و شرب امساک ميکنند فَلَن أُکَلِّم‌َ اليَوم‌َ إِنسِيًّا ولي از دعا و ذکر و نماز و تلاوت ممنوع نبودند.