تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يا أُخْتَ هارُونَ ما کانَ أَبُوکِ امْرَأَ سَوْءٍ وَ ما کانَتْ أُمُّکِ بَغِيًّا «28»
خلاصه بناى سرزنش را گذاشته گفتند:
يا أُخْتَ هارُونَ: اى خواهر هارون.
در تفسير قمى- روايت نموده که چون مريم را در محراب نديدند، به طلبش بيرون آمدند؛ زکريا عليه السلام نيز بيرون آمد به تجسس مريم، پس ديدند که مريم مى‌آيد و عيسى را در سينه خود گرفته. زنان بنى اسرائيل جمع شدند و آب دهن به روى مبارکش مى‌انداختند. مريم مطلقا به ايشان سخن نفرمود تا داخل محراب شد. گفتند: اى مريم، شي‌ء عظيمى آوردى، و بر سبيل تشنيع گفتند:
اى خواهر هارون؛ زيرا هارون مرد فاسق زناکارى بود، به بدى مشهور؛ آن صديقه مطهره را به او تشبيه کردند «2». قول ديگر آنکه: هارون مرد صالحى بود به پرهيزکارى مشهور، و هر که به صلاح شهرت مى‌يافت او را به هارون نسبت مى‌دادند. و چون او وفات نمود چهل هزار نفر تشييع جنازه نمودند که همه هارون نام داشتند به جهت تيمن و تبرک، و مريم را از باب طعن خواهر او
«1» منهج الصادقين، ج 5، ص 416.
«2» تفسير قمى، ج 2 ص 49 و 50.
جلد 8 - صفحه 172
گفتند.
ما کانَ أَبُوکِ امْرَأَ سَوْءٍ: نبود پدر تو مرد بد، يعنى شخصى که عمل بد نموده باشد. وَ ما کانَتْ أُمُّکِ بَغِيًّا: و نبود مادر تو حنه دختر فاقود زناکار و فاجر، اين کلام تنبيه است بر آنکه فواحش از اولاد صالحين، افحش است.