تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ جَعَلَنِي مُبارَکاً أَيْنَ ما کُنْتُ وَ أَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَ الزَّکاةِ ما دُمْتُ حَيًّا (31)
صفت چهارم: وَ جَعَلَنِي مُبارَکاً أَيْنَ ما کُنْتُ: و قرار داد خداوند مرا با برکت و نفع و ميمنت هر جا که باشم و به هر موضع که توجه نمايم. چنانچه روايت صحيحه وارد شده که عيسى عليه السلام در هر جا که بودى بيماران و صاحبان
«1» مجمع البيان ج 3 ص 512.
جلد 8 - صفحه 175
عاهات و آفات نزد او آمدى به دعاى او شفا يافتى، و اگر مکانى قحطى شدى و باران نيامدى به برکت قدم او باران آمدى.
صفت پنجم: وَ أَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَ الزَّکاةِ ما دُمْتُ حَيًّا: و امر فرمود خدا مرا به اقامه نماز و دادن زکات، مراد زکات فطره است يا به تطهير نفس از رذايل، مادامى که زنده باشم.
تبصره: بر ارباب دانش و صاحبان بينش مخفى و پوشيده نباشد که اين اوصاف نيز در حضرت امير المؤمنين عليه السلام جمع بوده:
1- چنانچه عيسى گفت: (انّى عبد اللّه) تا ردّ نصارى باشد، همچنين حضرت امير عليه السلام نيز گفت: (انّى عبد اللّه)، تا ردّ غلات باشد.
2- عيسى عليه السلام گفت: (اتانى الکتاب) تا منع جهودان کند از تفريط که گفتند او پسر يوسف نجار است، همچنين حضرت امير عليه السلام فرمود (انا اخو رسول اللّه) تا نواصب تفريط نکنند به سلب خلافت و امامت آن حضرت.
3- چنانچه عيسى عليه السلام را در حال صغر قدرت داد بر تلاوت انجيل، همچنين امير المؤمنين عليه السلام را قدرت داد بر تکلم قرآن (قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ).
4- چنانچه عيسى مبارک گرديد که به برکت او صاحبان مرض از آفات و عاهات شفا مى‌يافتند و به دايره اسلام وارد شدند، همچنين به برکت شاه ولايت نيز اکثر اهل شرک و کفر از مرض جهل و ضلالت نجات يافتند.
5- چنانچه عيسى عليه السلام وصف خود نمود به (أَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَ الزَّکاةِ)، همچنين حضرت امير عليه السلام در عبادت بدنى به حدى که شبى هزار رکعت نماز مى‌نمود و در عبادت مالى به مرتبه‌اى که ميان نماز، زکات را به سائل عطا و آيه (وَ يُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ هُمْ راکِعُونَ) «1» در شأنش نازل شد.
«1» سوره مائده آيه 55.
جلد 8 - صفحه 176