تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ذلِکَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ قَوْلَ الْحَقِّ الَّذِي فِيهِ يَمْتَرُونَ (34) بعد از ذکر قصه عيسى عليه السلام، جهت رد قول جماعتى که در باره او افراط و تفريط نمودند و به طريق اقتصاد قدم ننهادند مى‌فرمايد: ذلِکَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ‌: آن کس که ذکر او گذشت که در حين ولادت به قدرت کامله الهى خود را توصيف نمود، عيسى پسر مريم است نه آنکه نصارى وصف او نمايند به ضد آنچه ذکر شد که بعضى او را ابن اللّه گفتند، جماعتى پسر يوسف نجار خواندند، و گروهى او را ساحر و کذاب گفتند. قَوْلَ الْحَقِ‌: آنچه بر تو نازل کردم از حديث عيسى عليه السلام، قولى است درست، يا گفتن عيسى گفتن درست، يا نفس عيسى قول حق است، زيرا حق، اسم خداى تعالى است، پس فرق نباشد در اينکه گفته شود عيسى کلام اللّه است، يا گفته شود قول حق است. و وجه تسميه او به کلمة اللّه يا قول الحق به جهت آنست که تولد او به محض اراده الهى است بدون پدر. الَّذِي فِيهِ يَمْتَرُونَ‌: آن قول حقى که در او شک دارند يا منازعه مى‌کنند با يکديگر در امر جلد 8 - صفحه 179 او، يهود گفتند ساحر و کذاب است و متولد از يوسف نجار، و نصارى قائلند که ابن اللّه و ثالث ثلثه. بعد از آن به جهت تکذيب نصارى و تنزيه ذات سبحانى خود فرمايد: