اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنّا نَحن‌ُ نَرِث‌ُ الأَرض‌َ وَ مَن عَلَيها وَ إِلَينا يُرجَعُون‌َ (40)
محققا ما خودمان ارث ميبريم زمين را و هر کس بر روي زمين باشد و بسوي ما است بازگشت آنها کُل‌ُّ مَن عَلَيها فان‌ٍ وَ يَبقي وَجه‌ُ رَبِّک‌َ ذُو الجَلال‌ِ وَ الإِکرام‌ِ الرحمن آيه 26.
(آنکه نمرد است و نميرد تويي || آنچه تغيّر نپذيرد تويي)
تمام ميميرند و فقط وارث کل خداي متعال است وَ لِلّه‌ِ مِيراث‌ُ السَّماوات‌ِ وَ الأَرض‌ِ حديد آيه 10 انا نحن تاکيد است که البته البته ما خود ما نَرِث‌ُ الأَرض‌َ عنوان مالکيت از کل افراد بشر زائل ميشود، زيرا بمجرد ذهاب روح سلب مالکيت ميشود و تعبير بميراث که مالکيت حق باقي است بملکيت حقّه حقيقيّة و من عليها از جن و انس چون بازگشت روح آنها در عالم مثال و برزخ در تحت قدرت حق است و بس وَ إِلَينا يُرجَعُون‌َ يوم البعث تمام اوّلين و آخرين از جن و انس و ملک بلکه حيوانات از وحوش و طيور زنده ميشوند و بجزاي اعمال خود جزا داده ميشوند ان خير فخير و ان شرا فشر.