تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) يا أَبَتِ إِنِّي قَدْ جاءَنِي مِنَ الْعِلْمِ ما لَمْ يَأْتِکَ فَاتَّبِعْنِي أَهْدِکَ صِراطاً سَوِيًّا (43) چون آذر از علم الهى بهره‌اى نداشت و به نظر سوىّ مستقل نبود، از اين جهت بعد از آگاهى او را بر پيروى خود دعوت نموده تا هدايت او کند به طريق قويم و صراط مستقيم، و فرمود: يا أَبَتِ إِنِّي قَدْ جاءَنِي مِنَ الْعِلْمِ‌: اى پدر من، بدرستى که بتحقيق آمده است مرا به طريق وحى از دانش. ما لَمْ يَأْتِکَ‌: آنچه به تو نيامده، و آن علم به توحيد الهى است و صفات کمال سبحانى و بعث بندگان براى ثواب و عقاب. فَاتَّبِعْنِي‌: پس پيروى کن مرا. أَهْدِکَ صِراطاً سَوِيًّا: تا بنمايم تو را راهى راست که سالک خود را زود به مطالب دنيوى و اخروى رساند، و او را از مهالک دارين ناجى و رستگار گرداند. تنبيه: اين کلام حضرت ابراهيم که مشتمل است بر دعوت عمّ خود به طريق هدايت، منطوى باشد بر نهايت ملايمت و ملاطفت و مرافقت آن حضرت؛ زيرا جهل مفرط را اسناد به او و به علم فايق خود را ستايش ننموده، بلکه خود را نسبت به او مانند کسى گردانيد که در مسيرى رفيق او باشد و اعرف از او بود به راهى که به منزل و مقصد رساند. و اين دستور جامعى است براى داعيان به حق و هدايت و مبلغين احکام شريعت.