تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) يا أَبَتِ لا تَعْبُدِ الشَّيْطانَ إِنَّ الشَّيْطانَ کانَ لِلرَّحْمنِ عَصِيًّا (44) بعد از آن منع او نمايد از کيش باطل او به اينکه عبادت اصنام با آنکه از نفع‌ جلد 8 - صفحه 188 خالى است، مستلزم ضرر است، زيرا در حقيقت عبادت شيطان است که امر کند به قبيح، و فرمود: يا أَبَتِ لا تَعْبُدِ الشَّيْطانَ‌: اى پدر من، مپرست شيطان را، يعنى فرمان او مبر و نافرمانى خدا به شرک منما. إِنَّ الشَّيْطانَ کانَ لِلرَّحْمنِ عَصِيًّا: بدرستى که شيطان هست مر خداوند رحمان را نافرمان. و از جمله نافرمانى او آنکه آدم را سجده نکرد و اولاد او را بر شرک داشت. و اين بديهى است که پيرو نافرمان البته نافرمان خواهد بود، و هر که عاصى منعم و مولاى حقيقى خود باشد، در مظان آنستکه نعمت از او سلب گردد و به چنگال نکال و عقبه عقوبات گرفتار گردد. از اين جهت است که در عقب اين قول، او را از سوء عاقبت مى‌ترساند و مى‌فرمايد: