اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
کَلاّ سَنَکتُب‌ُ ما يَقُول‌ُ وَ نَمُدُّ لَه‌ُ مِن‌َ العَذاب‌ِ مَدًّا (79) وَ نَرِثُه‌ُ ما يَقُول‌ُ وَ يَأتِينا فَرداً (80)
هرگز چنين نيست که ميگويد زود باشد که مي‌نويسم آن چه را که ميگويد.
و کشش مي‌دهيد از براي او از عذاب کشش دادني و بارث مي‌بريم آن چه را که ميگويد و ميآيد نزد ما تنها يک نفره.
(کلّا) يعني آنچه خبر مي‌داد که در آيه قبل ذکر شد که قال‌َ لَأُوتَيَن‌َّ مالًا وَ وَلَداً چنين نيست نه مال و نه اولاد او براي او ميماند. سَنَکتُب‌ُ ما يَقُول‌ُ در نامه عملش نوشته مي‌شود آن چه را که ميگويد که در آيه شريفه ميفرمايد:
ما يَلفِظُ مِن قَول‌ٍ إِلّا لَدَيه‌ِ رَقِيب‌ٌ عَتِيدٌ ق آيه 17 و در خبر داريم که حتي نفخ بآتش را مينويسند.
وَ نَمُدُّ لَه‌ُ مِن‌َ العَذاب‌ِ مَدًّا که ابد الآباد مخلد در عذاب و آتش مي‌شود و آخر ندارد و نجاتي از براي او نيست. وَ نَرِثُه‌ُ ما يَقُول‌ُ هر چه دارد از مال و منال و اولاد و عشيره و اسم و عنوان و عزت و رياست مي‌گذارد و مي‌رود، يا بعذاب دنيوي هلاک مي‌شود، يا بدست مسلمين کشته مي‌شود، يا بمرگ الهي مي‌ميرد، و فقط خدا
جلد 12 - صفحه 481
ميماند و بس، چنانچه ميفرمايد:
کُل‌ُّ مَن عَلَيها فان‌ٍ وَ يَبقي وَجه‌ُ رَبِّک‌َ ذُو الجَلال‌ِ وَ الإِکرام‌ِ الرحمن آيه 26.
و نيز ميفرمايد:
کُل‌ُّ شَي‌ءٍ هالِک‌ٌ إِلّا وَجهَه‌ُ قصص آيه 88- و ميفرمايد: وَ لِلّه‌ِ مِيراث‌ُ- السَّماوات‌ِ وَ الأَرض‌ِ آل عمران آيه 180 حديد آيه 10- و غير اينها از آيات.
وَ يَأتِينا فَرداً در روز قيامت که جن و انس تمام مبعوث مي‌شوند هر فرد از افراد جن و انس تنها وارد محشر مي‌شوند حتي فرياد وانفساه آنها بلند است نه پدر بفکر اولاد است و نه مادر بفکر فرزند و نه اولاد بفکر پدر و مادر و نه برادر بفکر برادر. بلي مؤمنين پس از نجات خود در مقام شفاعت ديگران برميآيند از بستگان.