اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لا يَملِکُون‌َ الشَّفاعَةَ إِلاّ مَن‌ِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحمن‌ِ عَهداً (87)
مالک نميشوند شفاعت را مگر کسي که گرفته باشد نزد خداوند رحمن عهد و پيماني:
لا يَملِکُون‌َ الشَّفاعَةَ نه کسي آنها را شفاعت ميکند به هر جا پناه به‌برند آنها را راه نميدهند و قابليت شفاعت ندارند. و نه مي‌توانند شفاعت اتباع و اولاد و بستگان خود را بکنند.
إِلّا مَن‌ِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحمن‌ِ عَهداً که خداوند هم قابليت شفاعت بآنها داده که شفعاء روز قيامت آنها را شفاعت کنند، و هم اجازه شفاعت بآنها داده که شفاعت اهل و اولاد و رفقاء و بستگان و اتباع خود را کنند، و اينکه عهد و پيمان مخصوص اهل ايمان است، زيرا شفعاء روز محشر انبياء و اوصياء و قرآن و مؤمنين هستند
جلد 12 - صفحه 487
که هر مؤمني پس از نجات حق هفتاد نفر را دارد که شفاعت کند، و شفاعت عامه مخصوص بحضرت رسالت و صديقه طاهره و ائمه اطهار عليهم السّلام است که حدي بر آن ها قرار نداده هر کس را بخواهند شفاعت مي‌کنند، و آنها غير مؤمنين و دوستان خود را شفاعت نميکنند، و شفاعت خاصّه شفاعت ساير شفعاء است کساني که بآنها خدمت کردند و منتسب شدند. قرآن کساني که تلاوت کردند و به دستورات آن عمل کردند، ايام مثل شهر رمضان ليالي متبرکه هر که را که در آنها عبادت کردند و به وظايف آن عمل کردند، اطفال مؤمنين پدر و مادر خود را، مؤمنين عيال و فرزندان و کساني که بآنها احسان کردند، علماء کساني که احترام آنها را نگاه داشتند و بآنها خدمت کردند و به دستور آنها عمل کردند.
و از امور مهمه اينکه است که جميع اينکه شفعاء حق مخاصمه هم دارند کساني را که به آنها ظلم کردند و مخالفت کردند و حق آنها را مراعات نکردند.
ويل لمن کان شفعائه خصمائه.