تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما وَ ما تَحْتَ الثَّرى‌ «6» لَهُ ما فِي السَّماواتِ‌: مر ذات الهى راست بخاصه آنچه در آسمانها مى‌باشد از مبتدعات علويه. وَ ما فِي الْأَرْضِ‌: و آنچه در زمينهاست از مخترعات سفليه. وَ ما بَيْنَهُما: و آنچه ميان هر دو است از اصناف ملائکه و طبقات ناريه و هوائيه و غير آن. وَ ما تَحْتَ الثَّرى‌: و آنچه زير طبقه خاکى است. در خصال صدوق (رحمه اللّه) از حضرت امير المؤمنين عليه السلام مروى است که اين آيه تلاوت، بعد فرمود: فکلّ شي‌ء على الثّرى و الثّرى على القدرة و القدرة تحمل کلّ شيئى. پس هر شى‌ء بر ثرى و ثرى بر قدرت و قدرت برداشته‌ جلد 8 - صفحه 243 هر چيز را. «1» على بن ابراهيم قمى- از حضرت صادق عليه السلام: بدرستى که زمين بر ماهى و ماهى بر آب و آب بر سنگ و سنگ بر شاخ گاو املس و گاو بر ثرى و نزد آن گم باشد علم علماء. «2» تنبيه: عظمت کبريائى و جلالت سلطانى، ذات احديت خود را در اين آيات شريفه گوشزد بندگان فرمايد به خلق آسمان و زمين که اصول عالمند و مقدم داشت زمين را به سبب نزديکتر بودن به حس و آشکاراتر به آن از آسمان، بعد اشاره فرمود به وجه احداث موجودات و تدبير امر آن و نفوذ حکم خود و کمال قدرت خود.