تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ هَلْ أَتاکَ حَدِيثُ مُوسى «9»
چون حق تعالى در آيات قبل، شمه‌اى از عظمت قرآن بيان فرمود، بعد از آن براى تسليه خاطر مبارک حضرت ختمى مآب صلّى اللّه عليه و آله ذکر جمله‌اى از انبياى سلف را مى‌فرمايد:
وَ هَلْ أَتاکَ حَدِيثُ مُوسى: و آيا آمده است تو را خبر موسى بن عمران عليه السلام و قصه او را دانسته‌اى.
نکته: استفهام براى تقرير کلام و اخبار است بر وجه تحقيق، زيرا قبل از اين باليقين حديث موسى کليم به حضور رسالت مآب نرسيده بود تا او را تنبيه فرمايد، و اين از قبيل آنست که شخصى غير خود را اخبار نمايد بر وجه تحقيق و گويد:
«1» التوحيد، صدوق، ص 195، ذيل حديث 9.
«2» در اين مورد رجوع شود:
1) اصول کافى، ج 1، ص 104- 100. کتاب التوحيد، باب النهى عن الصفة بغير ما وصف به نفسه تعالى.
2) مرآة العقول، ج 1، ص 354- 345.
3) شرح ملا صالح مازندرانى بر کافى، ج 3، ص 287- 259.
4) وافى، مجلد 2، جزء 1، ص 90- 88.
جلد 8 - صفحه 247
آيا شنيدى خبر فلانى را، يعنى بتحقيق آمد تو را خبر فلانى، پس مطّلع کند شنونده را به معرفت آنچه اشاره شده به آن، و اين ابلغ است در تقرير جواب در قلب شنونده.