کلمه «عَنَتِ» از «عنوة» به معناى ذلّت در برابر قهر و سلطه است، و «قيوم» به کسى گفته
«1». تأويل الايات، 304.
جلد 5 - صفحه 392
مىشود که قائم به ذات خود و حافظ همه چيز است و مايهى قوام هر چيز را به آن عطا کرده باشد، و کلمهى «خابَ» از «خيبة» به معناى از دست دادن مطلوب است.