تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِکَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلاَّ إِبْلِيسَ أَبى (116)
وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِکَةِ: و ياد بياور زمانى را که امر فرموديم ملائکه را. اسْجُدُوا لِآدَمَ: سجده کنيد مر آدم را به تعظيم و تکريم. فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبى: پس سجده کردند ملائکه مگر شيطان که ابا نمود و امتناع کرد از سجده. تفصيل کلام سابقا مذکور شده، مجملا آنکه شيطان داخل در ملائکه بود لکن از جنس ايشان نبود و امر سجده به او نيز متوجه شد.