تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَقُلْنا يا آدَمُ إِنَّ هذا عَدُوٌّ لَکَ وَ لِزَوْجِکَ فَلا يُخْرِجَنَّکُما مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقى‌ (117) «1» تفسير برهان، ج 3، ص 45. جلد 8 - صفحه 337 فَقُلْنا يا آدَمُ إِنَّ هذا: پس فرموديم ما اى آدم بدرستى که اين شيطان. عَدُوٌّ لَکَ وَ لِزَوْجِکَ‌: دشمن است براى تو و براى زوجه تو. فَلا يُخْرِجَنَّکُما مِنَ الْجَنَّةِ: پس بيرون نکند شما را از بهشت، يعنى سبب بيرون شدن شما نشود از بهشت. فَتَشْقى‌: پس تو در رنج و زحمت افتى، يعنى از بهشت بيرون روى و به زحمت اسباب معاش و زندگانى مهيا سازى. سعيد بن جبير نقل نموده که: چون آدم عليه السلام به زمين آمد، دو گاو پيش او فرا داشتند تا زمين کشت مى‌نمود و عرق مى‌ريخت و مى‌گفت: اين، آن رنج مى‌باشد «1». نکته: در «فَتَشْقى‌» سه وجه است: اول- مراعات رءوس آيات. 2- تغليب مذکر بر مؤنث. 3- به جهت وجود اين زحمت به آدم فقط.