تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ثانِيَ عِطْفِهِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَ نُذِيقُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَذابَ الْحَرِيقِ «9»
ثانِيَ عِطْفِهِ: جدال مى‌کند در حالتى که پيچنده جانب دوش و گردن خود است. اين کنايه است از تکبر، زيرا متکبر دامن از همه چيز در مى‌چيند و گردن و روى خود را از هر چيز منحرف مى‌سازد. نزد بعضى مراد اعراض از حق است.
به جهت استخفاف. حاصل آنکه اين مجادل جدال مى‌کند در حالتى که متجبر يا معرض از حق است. لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ: تا گمراه گرداند مردمان را از راه خدا و فرمانبردارى او. لَهُ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ: براى او است رسوائى در دنيا رسوائى به کشتن در روز «بدر» و فضيحت و نکوهش بر السنه اهل ايمان.
وَ نُذِيقُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَذابَ الْحَرِيقِ: و بچشانيم او را روز قيامت عذاب آتش سوزان.