1- بهداشت و نظافت، در بعض عبادات مثل نماز، شرط ورود است، و در بعضى ديگر مثل حج، جزء آن و در مواردى مثل قرائت قرآن و اعتکاف شرط کمال آن به حساب مىآيد. «ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ»
«1». تفسير نورالثقلين.
جلد 6 - صفحه 38
2- سنّت چرکزدايى و رفع آلودگى، يک فرمان حتمى و جدّى است، نه يک توصيه. «ثُمَّ لْيَقْضُوا»
3- آلودگىها از خود انسان است، «تَفَثَهُمْ» ولى منافع، لطف الهى است که براى انسان قرار داده شد. «مَنافِعَ لَهُمْ»
4- براى طواف دور خانهى مقدّس و آزاد، بايد از آلودگىها و تعهدها آزاد شويد.
«ثُمَّ لْيَقْضُوا- وَ لْيُوفُوا- وَ لْيَطَّوَّفُوا»
5- انجام نذر، واجب است. «وَ لْيُوفُوا»
6- سابقه، مىتواند يک ارزش باشد. «الْعَتِيقِ»
7- خانهى خدا ملک هيچ کس نيست. «الْعَتِيقِ»