1- در بزرگداشت شعائر الهى، سخاوتمندانه خرج کنيد. «وَ الْبُدْنَ» ( «بدن» به معناى شتر چاق است)
2- عرب جاهلى مى‌پنداشت که از گوشت قربانى نبايد استفاده کند. «فَکُلُوا»
3- در تعظيم شعائر دينى، مهم توجّه وعنايت الهى است، خواه نسبت به جماد باشد، خواه نسبت به حيوان. «إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ»، وَ الْبُدْنَ ... مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ
4- احکام دينى بايد از طريق وحى معيّن شود. «جعلنا»
5- در شعائر الهى، منافع انسان‌ها نيز تأمين است. «لَکُمْ» (برخلاف قربانى در راه بت‌ها و يا ريخت وپاش‌هاى مسرفانه)
6- در مکتب تربيتى اسلام، در تغذيه نيز خدا مطرح است. «فَاذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ»
7- بهترين روشِ قربانىِ شتر، نحر آن در حال ايستاده است. «صَوافَّ»
8- تا جان در بدن حيوان هست، مصرف گوشتش ممنوع است. «فَإِذا وَجَبَتْ جُنُوبُها فَکُلُوا»
9- گوشت قربانى بايد تقسيم شود. (بين خود و ديگران) «فَکُلُوا- أَطْعِمُوا»
10- به تمام گروه‌هاى بى‌بضاعت رسيدگى کنيد. «الْقانِعَ- الْمُعْتَرَّ»
11- قربانى در مکانى انجام گيرد که محل عبور فقرا باشد. «الْمُعْتَرَّ»
12- رام بودن و مسخّر بودن حيوانات، خوردن گوشت قربانى واطعام به ديگران، ذِبح ونَحر حيوانات در مراسم حج واخلاص ورنگ الهى داشتن، نعمت‌هايى است که بايد شکرگزارى شود. «لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ»
«1». مؤمنون، 51.
«2». سبأ، 15.
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 46