اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
نَحن‌ُ نَقُص‌ُّ عَلَيک‌َ نَبَأَهُم بِالحَق‌ِّ إِنَّهُم فِتيَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِم وَ زِدناهُم هُدي‌ً «13»
جلد 12 - صفحه 333
ما شرح قصّه آنها را براي تو رسول محترم ميدهيم بر طبق حق و حقيقة اينها فتياني بودند که به پروردگار خود ايمان آوردند و هدايت آنها را زياد کرديم نَحن‌ُ نَقُص‌ُّ عَلَيک‌َ نَبَأَهُم بِالحَق‌ِّ معلوم ميشود چنانچه از آيات بعد استفاده ميشود که قصّه اصحاب کهف در بين اهل کتاب معروف بوده و مختلف نقل کردند تمامش اشتباه بوده خداوند ميفرمايد ما حق مطلب را براي تو بيان مي‌کنيم إِنَّهُم فِتيَةٌ در بيان مراد از فتية مفسرين اختلاف کردند بعضي گفتند قوة الايمان که ايمان آنها جوان و رشيد بوده بعضي گفتند بذل مي‌کردند و باحدي اذيت نمي‌کردند بعضي گفتند ترک شکوي بعضي گفتند اجتناب محارم و تحصيل مکارم و جامع همه اينها مفاد اخبار است که اهل ايمان بودند حقيقة البته مؤمن حقيقي بذل دارد و ترک اذي و ترک شکايت از پيش آمدها و اجتناب از معاصي و محرمات و داراي مکارم اخلاقي و عمل صالح و ممکن است که جوان باشند سنّا آمَنُوا بِرَبِّهِم اهل توحيد و مصدّق انبياء و معتقد بجميع عقائد حقه وَ زِدناهُم هُدي‌ً البته مراتب ايمان و هدايت مختلف است درجات بسيار دارد از ايمان انبياء و اوصياء و اولياء تا ادني درجه ايمان هر چه انسان کوشش کند علما و عملا و اخلاقا درجه بالا ميرود و هر چه کوتاهي کند تنزّل پيدا مي‌کند.