اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ رَبَطنا عَلي قُلُوبِهِم إِذ قامُوا فَقالُوا رَبُّنا رَبُّ السَّماواتِ وَ الأَرضِ لَن نَدعُوَا مِن دُونِهِ إِلهاً لَقَد قُلنا إِذاً شَطَطاً «14»
و ما محکم کرديم دلهاي آنها را زماني که قيام کردند بر رفتن بکهف پس گفتند پروردگار ما همان پروردگار آسمانها و زمين است و ما غير او را نميخوانيم بالوهيّت هر آينه بتحقيق اگر غير او را اله بگوئيم اينکه گفته بسيار غلط و باطل و تجاوز از حق است.
وَ رَبَطنا عَلي قُلُوبِهِم مؤمن که توکل بحق داشته باشد قلبش محکم ميشود از ميدان در نميرود بر تمام واردات صبر دارد از کسي خوف ندارد حق ميگويد حق
جلد 12 - صفحه 334
ميجويد بر طبق حق عمل ميکند قلبش آرام است اذ قاموا قيام بر کناره گيري از قوم و وطن و زخارف دنيوي و حشر با کفّار و مشرکين فقالوا علنا با کمال شجاعت در مقابل مشرکين رَبُّنا رَبُّ السَّماواتِ وَ الأَرضِ خداي ما و مربي ما همان خالق آسمانها و زمين است که جميع عوالم در تحت قدرت و تربيت او است لَن نَدعُوَا مِن دُونِهِ إِلهاً نه شمس و ستارگان نه ملک و جن و انس نه بت و گاو و گوساله تمام اينها شرک و کفر و باطل است لَقَد قُلنا إِذاً شَطَطاً که اگر الهي غير از آن بخوانيم قول بسيار فاسد و باطلي گفتهايم.