اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لکِنَّا هُوَ اللّه‌ُ رَبِّي وَ لا أُشرِک‌ُ بِرَبِّي أَحَداً (38)
لکن من معتقدم به اينکه آنکه مرا خلق فرموده اللّه تبارک و تعالي است پروردگار خود لکنّا لکن انا بود يعني لکن من همزه ساقط شده هو اللّه يعني معتقدم و ايمان دارم که او يعني آن کسي که مرا خلق فرموده اللّه است ربي مرا تربيت کرده که معناي رب‌ّ مربّي و تربيت کننده است که در اينکه مراحل عديده از تراب بانسانيت رسانده بلکه آن بآن افاضه وجود و قوي ميفرمايد و باصطلاح حکماء علة موجده علة مبقيه هم هست (اگر نازي کند از هم فرو ريزند قالبها)
جلد 12 - صفحه 356
وَ لا أُشرِک‌ُ بِرَبِّي أَحَداً شريک براي او قرار نميدهم نه در ذات و نه در صفات و نه در افعال و نه در عبادت و نه در نظر که شرک اقسام خمسه دارد شرک ذاتي صفاتي افعالي عبادتي نظري که مکرر توضيح داده‌ايم.