اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَعَسي رَبِّي أَن يُؤتِيَن‌ِ خَيراً مِن جَنَّتِک‌َ وَ يُرسِل‌َ عَلَيها حُسباناً مِن‌َ السَّماءِ فَتُصبِح‌َ صَعِيداً زَلَقاً (40)
پس اميدوارم که پروردگار من بمن عنايت فرمايد بهتر از بستان تو و بفرستد بر بستان تو تيرهاي آتشي صاعقه که بسوزاند تمام اشجار و کشت و زراعت ترا که صبحگاه بر وي و نظر کني زمين ساده خشک و پست و بلند که انسان بر او لغزش پيدا مي‌کند فعسي رجاء و اميدواري بخداوند عالم ربّي که پروردگار من است.
أَن يُؤتِيَن‌ِ اينکه بمن بدهد خَيراً مِن جَنَّتِک‌َ بهتر و بالاتر و خوبتر از بستان تو و زرع تو وَ يُرسِل‌َ عَلَيها و بفرستد به بستان و کشت زار تو حُسباناً مِن‌َ السَّماءِ حسبان تيرهاي زياديست که يک مرتبه متوجه شود و طرف و هدف را از بين ببرد و مراد در اينجا صاعقه و تير شهاب است که بکلي مي‌سوزاند هر چه هست روي زمين از اشجار و زرع و غير اينها فتصبح صبح کني و نظر کني که تمام بستان و زرع تو صعيدا زمين ساده زلقا پست و بلند که ذهاب بر روي او باعث لغزش باشد نه شجري و نه نهري و نه کشتي داشته باشي.