اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَو يُصبِح‌َ ماؤُها غَوراً فَلَن تَستَطِيع‌َ لَه‌ُ طَلَباً (41)
يا اينکه صبحگاه آب نهرهاي تو خشک گردد و فرو رود پس هرگز ديگر نتواني طلب کني و تحصيل آب کني که تمام اشجار و زراعت تو خشک گردد و از بين برود.
أَو يُصبِح‌َ ماؤُها غَوراً سرچشمه نهر بستان خشک شود و چه بسيار اتفاق افتاده چشمه‌هاي آب بکلي خشک شده و هر چه حفر کنند آب در آن يافت نميشود
جلد 12 - صفحه 358
فَلَن تَستَطِيع‌َ لَه‌ُ طَلَباً لن براي نفي تابيد است يعني هرگز نميتواني تحصيل آب کني و بکلّي از بين ميرود چنانچه قارون با آن ثروت کذايي که کليدهاي خزينه هاي او را بار شتر قوي مي‌کردند يک مرتبه بزمين فرو رفت و خسف شد فَخَسَفنا بِه‌ِ وَ بِدارِه‌ِ الأَرض‌َ قصص آيه 81.