اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَقَد صَرَّفنا فِي هذَا القُرآن‌ِ لِلنّاس‌ِ مِن کُل‌ِّ مَثَل‌ٍ وَ کان‌َ الإِنسان‌ُ أَکثَرَ شَي‌ءٍ جَدَلاً (54)
و هر آينه بتحقيق ما صرف فرموديم در اينکه قرآن از هر مثلي براي انسان و هست انسان بيشتر چيزي در مجادله وَ لَقَد صَرَّفنا فِي هذَا القُرآن‌ِ لِلنّاس‌ِ مِن کُل‌ِّ مَثَل‌ٍ مثالهايي که در قرآن زده شده تمام براي تنبّه و تذکر و پند بندگانست که از مثل پي بممثّل ببرند چنانچه گفتند من دأب المحصلين اعطاء الحکم بالمثال و معناي مثال اينست که يک امري که بر انسان مخفيست بيک امر واضح روشن بيان کنند که جاي شبهه در آن نباشد مثلا احياء موتي بر بسياري مخفي است و منکر هستند باحياء ميوه‌ها و اشجار و حبوب که در هر سال مشاهد مي‌شود و قابل انکار نيست مثال مي‌زند ولي انسان خيره سر از اينکه مثالها متنبّه نمي‌شود و مجادله مي‌کند وَ کان‌َ الإِنسان‌ُ أَکثَرَ شَي‌ءٍ جَدَلًا مراد منکرين معاد و فضائل و شئونات و امتيازات هستند
جلد 12 - صفحه 371
و اينکه امثال را حمل بر طبيعت و اتفاق و سعي انساني مي‌کنند و ميگويند ممثّل مربوط بمثل نيست.