اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما نُرسِل‌ُ المُرسَلِين‌َ إِلاّ مُبَشِّرِين‌َ وَ مُنذِرِين‌َ وَ يُجادِل‌ُ الَّذِين‌َ کَفَرُوا بِالباطِل‌ِ لِيُدحِضُوا بِه‌ِ الحَق‌َّ وَ اتَّخَذُوا آياتِي وَ ما أُنذِرُوا هُزُواً (56)
و ما نفرستاديم پيغمبران را مگر به اينکه بشارت دهند اهل ايمان و تقوي و اعمال صالحه را ببهشت و سعادت و بترسانند اهل شرک و کفر و فسق و فجور و ضلالت را از آتش جهنم و مجادله مي‌کنند کساني که کافر شدند بباطل خود که حق را پايمال کنند و از بين ببرند و آيات ما را گرفتند سخريّه و استهزاء و آنچه را که ما آنها را انذار کرده بوديم وَ ما نُرسِل‌ُ المُرسَلِين‌َ از آدم سر حلقه انبياء تا خاتم سيّد اصفياء تمام آنها بدو امر مأمور بودند إِلّا مُبَشِّرِين‌َ وَ مُنذِرِين‌َ در فقه علماء شيعه متعرّض شدند که احکام شرعيّه تابع حکم و مصالح است بخلاف اکثر اهل سنت و جماعت و يک اختلاف مختصري هم در ميانه علماء هست که آيا مصلحت در مأمور به است يا در امر و حق اول است بلکه جميع افعال الهي تابع حکم و مصالح است که معناي عدل است و لذا مي‌گوئيم خداوند حکيم است عالم بجميع حکم و مصالح است و عادل است ظلم نمي‌کند فعل لغو از او صادر نمي‌شود کار قبيح از ساحت قدس او دور است بخلاف اشاعره که منکر حسن و قبح هستند و اينکه مصالح اگر ملزمه باشد امر ايجابي ميفرمايد و اگر غير ملزمه باشد امر استحبابي و اگر مفسده ملزمه دارد نهي الزامي و غير ملزمه نهي تنزيهي و اگر مصلحة و مفسده ندارد يا مساويست اباحه و اينکه مصالح و مفاسد راجع ببندگانست.
لذا انبياء مأمورند که بندگان را آگاه کنند اموري که براي آنها مصلحت دنيوي و اخروي دارد امر کنند و فوايد و نتايج آنها را گوشزد بنده‌گان و امّت کنند و اينکه معناي مبشّر است و اموري که مفسده دنيوي و اخروي دارد نهي کنند و اينکه معناي منذر است چه امور قلبيه عقايد حقه و باطله و چه امور نفسانيه اخلاق حميده و رذيله و چه امور جوارحيه احکام شرعيه وَ يُجادِل‌ُ الَّذِين‌َ کَفَرُوا بِالباطِل‌ِ مطالب باطله خود را جلوه مي‌دهند و بصورت حق نشان مي‌دهند و قلوب جهال را جلب مي‌کنند.
جلد 12 - صفحه 373
لِيُدحِضُوا بِه‌ِ الحَق‌َّ حق را بصورت باطل نشان مي‌دهند و باطل را بصورت حق در ميآورند چنانچه عمل شيطان هم همين است.
وَ اتَّخَذُوا آياتِي وَ ما أُنذِرُوا هُزُواً معجزات انبياء را سحر ميگويند انبياء را ساحر و کذاب و مجنون ميشمارند قرآن مجيد را افک مي‌نامند وَ قال‌َ الَّذِين‌َ کَفَرُوا إِن هَذا إِلّا إِفک‌ٌ افتَراه‌ُ وَ أَعانَه‌ُ عَلَيه‌ِ قَوم‌ٌ آخَرُون‌َ فرقان آيه 5.