«غداء» به غذاى صبح و «عشاء» به غذاى شب گفته مى‌شود.
به فرموده‌ى امام صادق عليه السلام، حضرت موسى در سه نوبت از گرسنگى به خدا شکايت کرد:
اوّل: پس از آنکه براى دختران شعيب آب آورد و به گوسفندان آنان کمک کرد، به گوشه‌اى رفت و گفت: پروردگارا! براى خيرى که بر من نازل کنى نيازمندم. «1»
دوّم: در اين آيه. «2»
سوّم: آنجا که از اهل روستا غذا خواستند و آنها ندادند، به خضر اعتراض کرد که چرا براى مردمى که غذا به ما ندادند، رايگان کار مى‌کنى؟ «3»
وعده‌گاه موسى و خضر نشانه‌اى داشت و آن اينکه آن ماهى که غذاى موسى و همراهش بود، از ظرف غذا به دريا برود. وقتى به محلّ قرار رسيدند و ماهى به دريا پريد، همراه موسى فراموش کرد آن را به موسى بگويد. چون مقدار زيادى راه رفتند، همراه موسى ماجرا را نقل کرد. مقدار اضافه‌ى راه را برگشتند و در همان محلّ، خضر را ديدار کردند.
حضرت موسى عليه السلام چهار سفر داشت:
1- سفر هَرب. «فَفَرَرْتُ مِنْکُمْ لَمَّا خِفْتُکُمْ» «4»
2- سفر طَلب. «فَلَمَّا أَتاها نُودِيَ مِنْ شاطِئِ الْوادِ الْأَيْمَنِ» «5»
3- سفر طرَب. «وَ لَمَّا جاءَ مُوسى لِمِيقاتِنا» «6»
4- سفر تَعب. «لَقَدْ لَقِينا مِنْ سَفَرِنا هذا نَصَباً» «7»