تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قالَ ذلِکَ ما کُنَّا نَبْغِ فَارْتَدَّا عَلى‌ آثارِهِما قَصَصاً (64) چون يوشع واقعه را شرح داد، موسى عليه السلام را عجب آمد از رفتن ماهى به دريا و مطلب را دريافت: قالَ ذلِکَ ما کُنَّا نَبْغِ‌: گفت موسى به يوشع: آن امر ماهى و واقعه او، آن چيزى بود که مى‌طلبيديم؛ زيرا حق تعالى به من وحى فرموده بود که آن ماهى، ما را راهنمائى خواهد نمود بدان کسى که مى‌طلبيم. فَارْتَدَّا عَلى‌ آثارِهِما قَصَصاً: پس بازگشتند بر نشانه‌هاى قدم خود از پى‌ «1» مجمع البيان ج 3 صفحه 480. جلد 8 - صفحه 86 رفتنى. حاصل آنکه: چون دانستند که از مقصد گذشته‌اند، باز پس آمدند بر آن راه که رفته بودند تا به نزديک صخره رسيدند. ماهى را در دريا، و راه شکافته او بديدند. موسى عليه السلام دانست که اين آيت و دلالتى است که خداى تعالى نموده، بر اثر آن برفتند تا نزديک خضر رسيدند.