تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قالَ إِنْ سَأَلْتُکَ عَنْ شَيْ‌ءٍ بَعْدَها فَلا تُصاحِبْنِي قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَدُنِّي عُذْراً (76) قالَ إِنْ سَأَلْتُکَ عَنْ شَيْ‌ءٍ بَعْدَها: گفت موسى اگر پرسيدم تو را از چيزى بعد از اين واقعه. فَلا تُصاحِبْنِي‌: پس مصاحبت مکن مرا. قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَدُنِّي عُذْراً: بتحقيق رسيده باشى از نزد من عذرى را، يعنى ترک مصاحبت تو با من به عذر باشد، چون سه مرتبه سؤال نمودم. مفهوم آن آنکه: اگر سؤال نکنم، پس مصاحبت را ترک مکن. موسى در اينجا خود را در سؤال کردن مختار گذاشته، اگر مصاحبت خواهد سؤال نکند، و اگر ترک مصاحبت آماده شد، و چون وعده نبود بلکه شرط بود، در اقامه ديوار عمدا خضر را سؤال کرد. و از حضرت نبوى صلى اللّه عليه و آله روايت شده که فرمود: خدا رحمت کند برادرم موسى را که از روى شرم گفت: فلا تصاحبنى، اگر چنانچه صبر نمودى، با مصاحبت خود، هر آينه چيزهاى عجيب و غريب‌تر از آن مشاهده کردى‌ «1».