اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنّا مَکَّنّا لَه‌ُ فِي الأَرض‌ِ وَ آتَيناه‌ُ مِن کُل‌ِّ شَي‌ءٍ سَبَباً (84) فَأَتبَع‌َ سَبَباً (85)
محققا ما بسط و توسعه داديم از براي او در صفحه زمين و باو داديم از هر چيزي سبب رسيدن و نائل شدن بآن إِنّا مَکَّنّا لَه‌ُ فِي الأَرض‌ِ در خبر است از امير المؤمنين عليه السّلام که خداوند ابر را مسخّر کرد بر او بهر نقطه زمين که اراده داشت بر ابر سوار ميشد بآنجا نزول ميکرد و مالک ميشد و استيلاء پيدا ميکرد و بمصالح آن اقدام و قيام مينمود و نوري از براي او قرار داده بود که شب و روز بر او مساوي بود وَ آتَيناه‌ُ مِن کُل‌ِّ شَي‌ءٍ سَبَباً تمام اسباب وصول بمقاصد او را براي او فراهم فرموديم و باو عطا کرديم بکمال سهولت نائل بمقاصد خود ميشد بدون زحمت و مرارت از امور کشوري و لشکري فَأَتبَع‌َ سَبَباً.
پس او متابعت ميکرد آن اسباب را بنظر ميآمد که مراد اينکه باشد که هر امري را اراده ميکرد سبب آن را متابعت ميکرد آن سببي که خداوند باو عنايت فرموده بود از همان سبب و طريق وارد ميشد لکن بعضي چنين تفسير کردند فَأَتبَع‌َ سَبَباً يعني در ميانه اسباب يک سبب را اختيار ميکرد و آن سير در روي زمين بود.
395