پیام‌های تفسیر نور

1- پيامبران و اولياى الهى براى حل مشکلات ونجات مردم، شخصاً قيام و اقدام مى‌کردند و تنها به دعا اکتفا نمى‌کردند. «بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ» 2- جهانگردىِ با شناخت وهدف، مورد تأييد است. حَتَّى إِذا بَلَغَ‌ ... 3- ذوالقرنين پيامبر بود. زيرا مورد خطاب الهى قرار گرفته است. «قُلْنا يا ذَا الْقَرْنَيْنِ» 4- گاهى بايد به مديران ورهبران اختياراتى را تفويض کرد. إِمَّا أَنْ تُعَذِّبَ وَ إِمَّا ... (اولياى خدا از سوى پروردگار، داراى اختياراتى هستند.) 5- کفر در مغرب زمين، سابقه‌اى بس طولانى دارد. وَجَدَ عِنْدَها قَوْماً ... أَنْ تُعَذِّبَ‌ 6- پيامبران نبايد از مردم فاصله بگيرند. «تَتَّخِذَ فِيهِمْ حُسْناً» تفسير نور(10جلدى)، ج‌5، ص: 220