اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ذَرهُم يَأکُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلهِهِم‌ُ الأَمَل‌ُ فَسَوف‌َ يَعلَمُون‌َ «3»
واگذار آنها را بخورند مثل انعام و از لذائذ دنيوي لذت ببرند و بآمال و هواهاي نفساني مشغول شوند پس زود باشد که بر آنها معلوم گردد دنيادار غرور است و مکرر گفته شده که انسان سه دشمن دارد که هم دست شده‌اند براي فريب انسان دنيا و هواي نفس و شيطان دنيا ابتداء خود را جلوه ميدهد بزخارف خود از مال و منال و مساکن عاليه و فرش قيميّه و طلا و نقره و مأکولات لذيذه و ملبوسات شيک و اشباه آنها و انسان غافل از اينکه ماريست خوش خط و خال لکن در باطن زهر قتال است و گرگيست بلباس ميش و کمال مضادّه دارد با آخرت، چنانچه مثل زده‌اند بمشرق و مغرب هر چه بمشرق نزديک شود از مغرب دور ميشود و بالعکس و بضرّتان دو هو ترضيه هر يک موجب خشم
جلد 12 - صفحه 5
ديگري ميشود سپس هواي نفس مايل و فريفته ميشود و کمال علاقه باين دنيا پيدا ميکند و بکلي از آخرت غافل ميشود و تمام آمال و آرزوي او وصله بآنها است، سپس شيطان راه وصله به آنرا نشان ميدهد از طرق محرّمه و ظلم و تعدي و تجاوز از حد و نحو آنها چون چنين شد خداوند او را بخود واگذار ميکند لذا ميفرمايد: (ذرهم) تو هم که پيغمبر هستي آنها را واگذار زيرا فرمايشات تو بآنها اثر نميکند (يأکلوا) چه از حلال باشد و چه از حرام (و يتمتّعوا) بلهويات و ساز و آواز و تفريح و هزار گونه فسق و فجور (وَ يُلهِهِم‌ُ الأَمَل‌ُ) بآرزوهاي دراز و آمال دور مشغول شوند (فَسَوف‌َ يَعلَمُون‌َ) سوف از براي آينده نزديک است همان وقت احتضار و جانکندن پرده‌ها برداشته ميشود و هر کسي جاي خود را مشاهده ميکند و بر آنها معلوم ميشود که با خود چه کرده‌اند و پشيمان ميشوند و پشيماني سودي ندارد و نجاتي نيست.