اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِنّا لَنَحن‌ُ نُحيِي وَ نُمِيت‌ُ وَ نَحن‌ُ الوارِثُون‌َ «23»
و محققا ما خود ما زنده ميکنيم و ميميرانيم و مائيم وارثون (وَ إِنّا لَنَحن‌ُ) با سه تأکيد ان و لام و تکرار نحن و نا (نُحيِي وَ نُمِيت‌ُ) ده فعل است که از افعال مختصه بخداوند است خلق و رزق احياء و اماته عزت و ذلت غني و فقر صحت و مرض و افعال الهي دو نحو است يکي بدون اسباب و وسايط تعبير بمتکلم وحده ميکند مثل الوهيت و ربوبيت أَنَّما إِلهُکُم إِله‌ٌ واحِدٌ کهف ايه 110 إِلهُکُم إِله‌ٌ واحِدٌ نحل آيه 23 و چون احياء هر ذي حياتي و إماته آن بتوسط اسباب است و وسايط مثل ملائکه تعبير بمتکلم مع الغير فرموده وَ نَحن‌ُ الوارِثُون‌َ يعني جميع موجودات سماوي و ارضي فاني ميشوند فقط ذات مقدس او باقي ميماند کُل‌ُّ شَي‌ءٍ هالِک‌ٌ إِلّا وَجهَه‌ُ