اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَما أَغني عَنهُم ما کانُوا يَکسِبُون‌َ (84)
پس بي‌نياز نکرد از آنها آنچه را که بودند کسب ميکردند و بدست ميآوردند فَما أَغني عَنهُم از براي غني دو معني کردند يکي سلب احتياج و بي‌نيازي در نصاب ميگويد:
(چون غني دان بي‌نيازي ور بمدّ خواني سرور) و از اينکه جهت صفت غني را از صفات سلبيّه شمردند و گفتند: (نه مرکّب بود و جسم نه جوهر نه عرض بي‌شريک است و معاني تو غني دان خالق) دوم دارايي در جاي ديگر ميگويد:
(غني مال داراست و مسکين گدا) و از اينکه جهت غني را از صفات ثبوتيه ذاتيّه حقيقيّة صرفه شمردند و تحقيق کلام آنکه بمعني دوم است و لازمه دارايي سلب احتياج است، چنانچه لازمه قدرت سلب عجز است، و لازمه علم سلب جهل و در اينکه آيه شريفه اشاره بهر دو لازم و ملزوم فرموده: فَما أَغني عَنهُم جلوگيري و دفع عذاب و بلاء نکرد از ثمود قوم صالح ما کانُوا يَکسِبُون‌َ از تحصيل قدرت و قوت و ثروت
جلد 12 - صفحه 67
و کثرت و عبادت اصنام و اعمال سيئة و اخلاق فاسده که إطلاق کسب بر همه اينها ميشود.