اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ الأَنعامَ خَلَقَها لَکُم فِيها دِفءٌ وَ مَنافِعُ وَ مِنها تَأکُلُونَ «5»
و انعام گاو و گوسفند و شتر خلق فرمود براي شما در اينکه انعام استفاده و منفعتهايي هست و از اينها ميخوريد (و الانعام) اينها را انعام گفتند جمع نعم است بمعني نرمي چون اينها در مشي و راه رفتن بنرمي راه ميروند بخلاف حافر،
جلد 12 - صفحه 85
مثل خر و قاطر و اسب که حفر ميکنند و بسختي راه ميروند خَلَقَها لَکُم بلکه کل ما في الارض خلق شده براي انسان ميفرمايد:
خَلَقَ لَکُم ما فِي الأَرضِ جَمِيعاً فِيها دِفءٌ دفء را تفسير کردند بنتائج و به اينکه شما را حفظ ميکند و منافع از جميع آنها انتقاع ميبريد از شير آنها روغن سر شير کره ماست پنير کشک قارا از پوست آنها از پشم آنها از گوشت آنها از دنبه آنها از استخوان آنها از روده آنها حتي از فضله آنها وَ مِنها تَأکُلُونَ که بسياري از مأکولات لحوم اينکه انعام است که انسان دائما احتياج دارد اگر يک روز کشتار نشود چه اندازه در زحمت ميافتند، و از عجائب قدرت آنکه گوسفند در موقع زايش يا يک بچه ميآورد يا دو و سگ هفت بچه ميزايد، اگر يک روز آن قدر گوسفند که ذبح ميشود سگ بکشند ديگر يک سگ روي زمين باقي نميماند.