اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَکُم فِيها جَمال‌ٌ حِين‌َ تُرِيحُون‌َ وَ حِين‌َ تَسرَحُون‌َ «6»
و از براي شما در اينکه انعام لذّت و کيفيست موقعي که آنها را بچراگاه ميبريد و موقعي که آنها را بجاي گاه بر ميگردانيد وَ لَکُم فِيها جَمال‌ٌ از براي جمال اطلاقاتيست شتر را جمل گويند و شتر دار و ساربان را جمّال نامند جميل خوش سيماء و زيبا و خداوند را جميل نامند چون افعالش تمام حسن و درست و بجا و بموقع است و صفات جمال خالق رازق محي و مميت غافر عطوف رءوف و غير اينها از صفات فعل چنانچه صفات ذات را صفات کمال گويند و صفات سلبيه را صفات جلال نامند و در اينجا مراد منظره آنها موجب التذاذ است بالأخص‌ّ بر مالک حِين‌َ تُرِيحُون‌َ حرکت دادن آنها است در اوّل روز براي چراگاه صحرا و بيابان که مرتع نامند وَ حِين‌َ تَسرَحُون‌َ برگردانيدن آنها از مرتع بجاي گاه آنها.