سوره نحل(النحل)، آیه ۶ · جزء ۱۴ · صفحه ۲۶۷
وَ لَكُمْ فِيهَا جَمَالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَ حِينَ تَسْرَحُونَ
و در آنها برای شما زینت و شکوه است به هنگامی که آنها را به استراحتگاهشان بازمیگردانید، و هنگامی که (صبحگاهان) به صحرا میفرستید!
معنی کلمات و عبارات
«تُرِیحُونَ»: حیوانات را شامگاهان به آغلها و آسایشگاهها برمیگردانید. «تَسْرَحُونَ»: حیوانات را بامدادان به چراگاه میبرید و در صحرا سر میدهید.
نزول
سال ۷ بعثت(دوره مکی) بازپخش وحی در این سال
در آن زمان چه میگذشت (۳ رویداد)
نکات آیه
۱- بردن دامها در صبحگاهان به چرا و باز گرداندن آنان در پایان روز، داراى منظره اى زیبا و بهجت انگیز «و لکم فیها جمال حین تریحون و حین تسرحون»
۲- انسان، موجودى زیباپسند است. «و لکم فیها جمال»
۳- زیبایى و جمال دامها (شتر، گاو و گوسفند) در شبانگاه به هنگام بازگشت از چراگاه، بیشتر از صبحگاهان به هنگام رفتن به آن جاست. «و لکم فیها جمال حین تریحون و حین تسرحون»
روشن است که حیوانات، صبحگاهان خارج مى شوند و شامگاهان برمى گردند و ترتیب ذکرى معمولاً مناسب با ترتیب خارجى است; ولى در این جا ترتیب ذکرى برخلاف ترتیب خارجى است و شاید نکته اش همان برداشت فوق باشد; خصوصاً که کلمه «حین» تکرار شده و آهنگ لفظ «تریحون» و «تسرحون» با آیات قبل و بعد سازگار است.
۴- غذا و پوشاک، نیازى مقدم بر زیبایى خواهی و جمال طلبى است. * «لکم فیها دفءٌ و منفع و منها تأکلون . و لکم فیها جمال حین تریحون و حین تسرحون»
با توجه به اینکه حیوانات هم باعث جمال و هم تأمین کننده غذا و پوشاکند، تقدّم ذکرى لباس و غذا در مقام امتنان، ممکن است اشاره به مطلب فوق داشته باشد.
۵- جواز بهره بردن انسان از زیباییهاى طبیعت و ارضاى غریزه زیبایى خواهى خویش «و لکم فیها جمال حین تریحون و حین تسرحون»
تفسیر (۱۱)
- تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۲۱ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۲۱ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۲۱ - تفسیر المیزان(علامه طباطبایی)
آیات ۱–۴۰ - برگزیده تفسیر نمونه(مکارم شیرازی)
آیه ۶ - تفسیر نور(محسن قرائتی)
آیه ۶ - نکتههای تفسیر نور
آیه ۶ - پیامهای تفسیر نور
آیه ۶ - تفسیر اثنی عشری(حسینی شاه عبدالعظیمی)
آیه ۶ - تفسیر روان جاوید
آیات ۳–۷ - تفسیر اطیب البیان(سید عبدالحسین طیب)
آیه ۶
موضوعات
دستهبندی موضوعی
استفاده از زیبایی های آفرینشاهمیت زیبایی طلبیاهمیت غذازمینه سرورزیبایی بازگشت چهارپایان از چراگاهزیبایی رفتن چهارپایان به چراگاهمهمترین نیازهاچرای چهارپایان در شبچرای چهارپایان در صبحاهمیت لباسنیاز به غذانیاز به لباسگرایش به زیباییگرایشهای انساناحکام
فرهنگ قرآن (مطالب آیه) (۲۵)
- احتجاج خداوند با مشرکان، برای اثبات تحقّق وعده قیامت و عذاب، به خالقیّتِ هستی از سوی خود و در اختیار قرار دادن امکانات ان برای انسان+۳ آیه
- اسب، نعمتی برای انسان+۱ آیه
- خداوند، برطرفکننده همه نیازهای مادّی انسان در طبیعت+۳ آیه
- گرایش فطری انسان به زیباییها+۱ آیه
- به چرا بردن انعام در صبحگاه، دارای منظرهای زیبا برای انسانها+۱ آیه
- از چرا برگرداندن انعام در شبانگاه، دارای جلوهای نیکو برای انسانها+۱ آیه
- بردن دامها در صبحگاهان به چرا و باز گرداندن انان در پایان روز، دارای منظرهای زیبا و بهجتانگیز
- وجود منافع و فواید متعدّد در انعام برای انسان+۶ آیه
- دوستداشتنیهای امور زندگی دنیا مثل چهارپایان و گاو و گوسفند و شتر، ابزار زینت زندگی برای مردم+۱ آیه
- تدبیر انسانها با اماده ساختن علل و اسباب ان از ناحیه خدا، دلیل انحصار الوهیّت به خدا+۲ آیه
- خداوند، تدبیرکننده جهان افرینش و عوالم متعدّد ان+۳ آیه
- حرمت استثمار و بهره کشی از زن
- جواز استفاده از انعام و چهارپایان، جهت زینت و تفریح+۲ آیه
- تامین غذا و خوراک بشر، از فواید دامداری+۱ آیه
- دامداری، زینت بخش و زیباکننده زندگی بشر+۱ آیه
- افرینش انعام، در جهت منافع و بهرهوری انسان، جلوه ای از رحمت الهی+۲ آیه
- انعام، از جمله عوامل زیبایی زندگی+۱ آیه
- گرایش و جذب شدن به زیبایی، امری فطری در وجود انسان+۳ آیه
- زیبایی انعام (شتر، گاو و گوسفند)، هنگام بازگشت از چراگاه، در صبحگاهان و شبانگاهان+۱ آیه
- زیبایی انعام، هنگام بازگشت از چراگاه در شبانگاه، بیش از زیبایی انها به هنگام رفتن به چراگاه در صبحگاه+۱ آیه
- خداوند، منشا زیبایی+۴ آیه
- بهرهوری انسان از مواهب الهی و رفع سختیهای او، مطلوب خداوند+۲ آیه
- بردن دامها در صبحگاهان به چرا و باز گرداندن انها در پایان روز، دارای منظره ای زیبا و بهجت انگیز+۱ آیه
- کمتر بودن زیبایی دامها در صبح به هنگام رفتن به چرا، نسبت به زیبایی انها در عصر، هنگام برگشتن از چرا+۱ آیه
- گرایش فطری انسان به زیباییها+۱ آیه