تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَکَّلُونَ (99)
بعد در بيان فايده استعاذه فرمايد:
إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ: بدرستى که نيست مر ابليس را تسلطى و غلبه
«1» کنز العرفان، جلد اوّل صفحه 148.
جلد 7 - صفحه 281
و قوتى. عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا: بر آنانکه ايمان آورده‌اند به خدا، زيرا ايشان پناه به حق مى‌برند از شرّ او. وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَکَّلُونَ: و بر پروردگارشان توکل مى‌نمايند در دفع وساوس او.
تبصره: ذکر سلطنت بعد از امر به استعاذه به جهت دفع توهم است که شيطان را سلطنتى نباشد بر اهل ايمان، يعنى شيطان قادر نيست بر آنکه بر کفر و معاصى وارد نمايد مؤمنان را، بلکه فقط وسوسه کند، و آن هم دفعش به ذکر الهى است.