تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قالُوا يا أَبانا ما لَکَ لا تَأْمَنَّا عَلى‌ يُوسُفَ وَ إِنَّا لَهُ لَناصِحُونَ «11» خلاصه برادران نزد پدر آمده گفتند: فصل بهار و گلها روئيده زمين سبز شد، چه شود يوسف را با ما به صحرا فرستى تا تفرّجى نمائيم. يعقوب فرمود: روا مداريد که شما در گلزار و من در هجران باشم. مأيوسانه پيش يوسف آمده بعضى کارهاى خود را جلوه دادند. يوسف گفت: هر روز چنين باشد؟ گفتند: آرى، ميل دارى با ما بيائى؟ براى درخواست اجازه نزد يعقوب عليه السّلام آمدند، يعقوب عليه السّلام به فکر فرو رفت به جهت عدم اطمينان: قالُوا يا أَبانا ما لَکَ لا تَأْمَنَّا عَلى‌ يُوسُفَ‌: برادران گفتند اى پدر ما، چيست که امين نپندارى ما را بر يوسف و تأمل مى‌کنى در فرستادن او را با ما به صحرا. وَ إِنَّا لَهُ لَناصِحُونَ‌: و حال آنکه ما مر يوسف را نيکو خواهانيم و به غايت بر او مهربان و با او خيانت نکنيم. و در اين دلالت است بر اينکه حضرت يعقوب عليه السّلام ابا داشت از فرستادن يوسف را با ايشان، و کاره بود.