اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قالُوا يا أَبانا ما لَک‌َ لا تَأمَنّا عَلي يُوسُف‌َ وَ إِنّا لَه‌ُ لَناصِحُون‌َ «11»
گفتند برادران يوسف بحضرت يعقوب اي پدر بزرگوار ما چه سبب شده که ما را امين نميداني بر يوسف و حال آنکه ما براي او هر آينه ناصح هستيم.
قالُوا يا أَبانا ما لَک‌َ لا تَأمَنّا عَلي يُوسُف‌َ از اينکه جمله استفاده ميشود که حضرت يعقوب يوسف را از خود جدا نميکرد و نميگذاشت با برادرانش خارج شود آنها ميرفتند براي گردش و تفريح خارج شهر ولي يوسف نزد پدرش بود و البتّه سرّ اينکه جهت اينکه بود که در گردش و تفريح بچه‌ها تمام توجه آنها باين قسمت است و بسا پيش آمدهايي ميشود از سقوط بر زمين يا تصادف حجاره يا برخورد بيکديگر يا عيبهاي ديگر و اينها توجه بيکديگر ندارند، حضرت يعقوب قلبش آرام نداشت و مطمئن نبود بعلاوه برادران حضرت يوسف هم عنايتي و محبتي با يوسف نداشتند زيرا حسود هر چه بخواهد خودداري کند و اظهار حسد خود را نکند مع ذلک نميتواند جلوگيري از نفس کند علاوه بر رؤياي سابقه که مخصوصا بيوسف فرمود براي برادرانت نگو براي تو کيد ميکنند و پيش از اينکه تصميم هم يوسف را همراه خود نميبردند سابقه نداشته لذا گفتند ما لَک‌َ لا تَأمَنّا عَلي يُوسُف‌َ پس از آن براي اينکه قلب يعقوب را مطمئن کنند و آرام کنند گفتند وَ إِنّا لَه‌ُ لَناصِحُون‌َ اينکه يکي از معاصي آنها است با اينکه حسود بودند گفتند ناصح هستيم هم کذب بود آن هم به پيغمبر خدا هم نفاق بود که ظاهرشان غير باطنشان بود هم مکر و حيله در حق شخص بي‌گناه بي‌تقصير.
اما حسد
(الحسد يأکل الايمان کما يأکل النار الحطب)
اما کذب
جلد 11 - صفحه 164
الکذب شر من الشراب
اما نفاق إِن‌َّ المُنافِقِين‌َ فِي الدَّرک‌ِ الأَسفَل‌ِ مِن‌َ النّارِ اما مکر مَکَرُوا وَ مَکَرَ اللّه‌ُ وَ اللّه‌ُ خَيرُ الماکِرِين‌َ و با اينکه اوصاف چگونه ميتوان گفت اينها انبياء بودند بعلاوه قساوت قلب چگونه انسان طاقت بياورد با پدر پير خود چنين کند که وَ ابيَضَّت عَيناه‌ُ مِن‌َ الحُزن‌ِ آيه 84، و با برادر خود چنين رفتار نمايد که گفتند.