اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ إِنِّي لَيَحزُنُنِي أَن تَذهَبُوا بِه‌ِ وَ أَخاف‌ُ أَن يَأکُلَه‌ُ الذِّئب‌ُ وَ أَنتُم عَنه‌ُ غافِلُون‌َ «13»
فرمود محققا من محزون و غمناک ميشوم که او را از نزد من ببريد و ميترسم که گرگ او را بخورد و شما از او غافل باشيد، همين کلام بهانه شد براي آنها و درسي شد که آنها باين نحو عذر بياورند.
قال‌َ إِنِّي لَيَحزُنُنِي أَن تَذهَبُوا بِه‌ِ چون تمام انس من و دل خوشي من باينست که او نزد من باشد و فراق و جدايي او بر من ناگوار است اگر برديد من محزون ميشوم بعلاوه براي او هم بيم دارم چون بچه است و قدرت بر دفع ندارد.
جلد 11 - صفحه 166
وَ أَخاف‌ُ أَن يَأکُلَه‌ُ الذِّئب‌ُ اينکه صحرا گرگ بسيار دارد ميترسم باو حمله کند و او را پاره کند و بخورد.
وَ أَنتُم عَنه‌ُ غافِلُون‌َ شما هم مشغول مسابقه و شکار و بازي و کارهاي ديگر باشيد و از او غفلت کنيد و حفظ نشود و دفع آن گرگ را نکنيد.