تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ هِيَ راوَدَتْنِي عَنْ نَفْسِي وَ شَهِدَ شاهِدٌ مِنْ أَهْلِها إِنْ کانَ قَمِيصُهُ قُدَّ مِنْ قُبُلٍ فَصَدَقَتْ وَ هُوَ مِنَ الْکاذِبِينَ «26»
«1» تفسير منهج الصادقين ج 5 ص 34.
جلد 6 - صفحه 207
قالَ هِيَ راوَدَتْنِي عَنْ نَفْسِي: فرمود يوسف: اى عزيز، زليخا درخواست و مراوده نموده مرا از نفس من، و من امتناع کرده گريختم. اگر هرآينه زليخا کف مىنمود از دروغ گفتن بر يوسف عليه السّلام، هرآينه يوسف عليه السّلام باز مىداشت از راست بر او. فرمود: او طلب نمود مرا به عمل قبيح که نسبت به من دهد. يکى از علما بنام نوف الشامى گويد: «1» اگر زليخا نگفتى «ما جزاء من اراد باهلک سوء» يوسف عليه السّلام نفرمودى هى راودتنى عن نفسى چون يوسف عليه السّلام را متهم ساختى، برائت ساحت نبوى واجب آمدى.
خلاصه عزيز گفت: راستى اين سخن به چه دانيم هيچکس از اين واقعه خبردار نيست؟ يوسف عليه السّلام فرمود: در آن خانه کودکى چهارماهه، او گواه من است. آن طفل پسر خاله زليخا بود. عزيز گفت: کودک چهارماهه چه داند و چگونه سخن گويد؟ يوسف عليه السّلام فرمود: خداى من قادر است بر آنکه او را به سخن آورد. در لطايف نقل نموده که «2» عزيز از او پرسيد چه گوئى؟ به قدرت کامله الهيه به سخن درآمد. وَ شَهِدَ شاهِدٌ مِنْ أَهْلِها: و شهادت داد شاهدى از کسان زليخا. نزد بعضى پسر عم زليخا بود، به زبان درست گفت: إِنْ کانَ قَمِيصُهُ قُدَّ مِنْ قُبُلٍ: اگر باشد پيراهن يوسف دريده شده از پيش. فَصَدَقَتْ:
پس زليخا راست مىگويد. وَ هُوَ مِنَ الْکاذِبِينَ: و يوسف از دروغگويان است، چه اين صورت دليل است بر آنکه زليخا دفع يوسف مىکرد. و از يوسف گريبان از پيش دريده شده است.