تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قالَتْ فَذلِکُنَّ الَّذِي لُمْتُنَّنِي فِيهِ وَ لَقَدْ راوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِهِ فَاسْتَعْصَمَ وَ لَئِنْ لَمْ يَفْعَلْ ما آمُرُهُ لَيُسْجَنَنَّ وَ لَيَکُوناً مِنَ الصَّاغِرِينَ (32) قالَتْ فَذلِکُنَّ الَّذِي لُمْتُنَّنِي فِيهِ‌: زليخا گفت به زنان: اين بنده کنعانى است که شما ملامت کرديد مرا در دوستى او، و اکنون دانستيد حق بجانب من بوده. وَ لَقَدْ راوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِهِ‌: و هر آينه بتحقيق مراوده نمودم او را از نفس خود و خواستم مقصود خود را حاصل کنم. فَاسْتَعْصَمَ‌: پس خويش را نگاهداشت و «1» تفسير منهج الصادقين ج 5 ص 38. «2» همان مصدر. جلد 6 - صفحه 214 سر فرود نياورد. تنبيه: آيه شريفه دال است بر پاکدامنى و عصمت يوسف از کار ناشايسته به اقرار زليخا. وَ لَئِنْ لَمْ يَفْعَلْ ما آمُرُهُ‌: و اگر هر آينه بجا نياورد آنچه را که امر نمايم او را از انجام مراد من. لَيُسْجَنَنَ‌: هر آينه البته البته قسم به خدا زندان کرده شود يعنى او را در زندان نمايم. وَ لَيَکُوناً مِنَ الصَّاغِرِينَ‌: و هر آينه باشد از خوار شدگان يعنى داخل در زندانيان گردد. حضرت يوسف که اين سخن بشنيد، روى از آن مجلس برتافت و زنان در عقب او بيرون رفتند در لباس آنکه تا او را ملامت کنيم، اما پنهانى، هريک جدا جدا او را به خود دعوت کردند، يوسف عليه السّلام از ملاقات ايشان به تنگ آمد.