اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قالَت فَذلِکُن‌َّ الَّذِي لُمتُنَّنِي فِيه‌ِ وَ لَقَد راوَدتُه‌ُ عَن نَفسِه‌ِ فَاستَعصَم‌َ وَ لَئِن لَم يَفعَل ما آمُرُه‌ُ لَيُسجَنَن‌َّ وَ لَيَکُوناً مِن‌َ الصّاغِرِين‌َ (32)
گفت زليخا پس اينست که شما مرا ملامت ميکرديد در مورد او هراينه بتحقيق من تعقيب کردم او را از نفسش که نزد من آيد پس او امتناع کرد و خودداري مينمود و هر آينه اگر اجابت نکند آنچه را که من باو امر ميکنم هر آينه البته او را زنداني ميکنم و هر آينه ميباشد از ذليل‌ترين ناس.
قالت زليخا بزنان مصري که دعوت شده بودند فذلک پس اينست الذي آنکه شما در پشت سر من بدگويي ميکرديد لُمتُنَّنِي فِيه‌ِ و مرا ملامت ميکرديد درباره او گمان کرديد يک غلام کنعاني بيش نيست ديديد شما خود را باختيد و از هوش رفتيد و مات او شديد و بجاي ترنج دست خود را بريديد من که قوّت نفسم زيادتر از شما است نه خود را باختم و نه غش کردم و دست بريدم يا اينکه شما بيک نگاه اينکه نحو شديد و اينکه دائما نزد من است من فقط عاشق او شده‌ام سپس شهادت داد بپاک دامني يوسف و خودداري او که گفت وَ لَقَد راوَدتُه‌ُ عَن نَفسِه‌ِ من مايل شدم و تعقيب و اصرار دارم که او با من هم بستر شود فَاستَعصَم‌َ پس او خودداري کرد و حفظ نمود که داراي مقام عصمت است که معني جلوگيري از نفس است.
جلد 11 - صفحه 188
سپس در مقام تهديد و تخويف يوسف آمد که حضور او بزنهاي مصري گفت وَ لَئِن لَم يَفعَل ما آمُرُه‌ُ و هر آينه اگر آنچه باو امر ميکنم بجا نياورد و مرا کامران نکند من هم در مقام برميآيم که او را لَيَسجُنُنَّه‌ُ هر آينه در زندان بيفتد و زنداني شود وَ لَيَکُوناً مِن‌َ الصّاغِرِين‌َ و هر آينه او خوار و خفيف شود و بذلّت و خواري بيفتد.
اشکال- همين نحوي که بر يوسف حرام بود نزد زليخا رود و اجابت خواهش او را کند همين نحو در مجلسي که زنهاي مصري البته تمام زينت کرده چون در منزل زليخا مدعوه بودند و رسم زنها است که در اعلا درجه در همچه مجالسي زينت ميکنند آمدن يوسف در مجلس نامحرم حرام است بايد وارد نشود.
جواب- اولا اشکال اصعب از اينکه اينکه دائما در خانه با زليخا بود و او هم نامحرم بود بلکه غالبا خلوت با اجنبيه بود آنهم حرام، لکن جواب از کل اينها اينکه حضرت يوسف عليه السّلام چون بعنوان غلامي و زر خريدي آن هم تحت فرمان عزيز مصر اگر اراده ميکرد از خانه خارج شود او را در شکنجه ميانداختند خود عزيز مصر اگر يک جو غيرت داشت آن وضعي که مشاهده کرده بود ديگر نميگذاشت يوسف را نزد زليخا.
و ثانيا حضرت يوسف عليه السّلام مسلما يک نگاه بصورت زليخا يا نسوه مدعوه نميکرد يا با آنها يک کلمه تکلم کرده باشد فقط جمله معاذ اللّه که تبرئه و شاهد بر اينکه دعوي شهادت نسوه مدينه در آيه 51 قُلن‌َ حاش‌َ لِلّه‌ِ ما عَلِمنا عَلَيه‌ِ مِن سُوءٍ و ليکونا تنوين بدل از نون خفيفه است و لذا بدل بالف شده مثل رجلا که در وقف مي‌گويي رجلا و ليکونا.
189