تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
ثُمَّ بَدا لَهُمْ مِنْ بَعْدِ ما رَأَوُا الْآياتِ لَيَسْجُنُنَّهُ حَتَّى حِينٍ (35)
ثُمَّ بَدا لَهُمْ مِنْ بَعْدِ ما رَأَوُا الْآياتِ: پس ظاهر شد مر عزيز و اهلش را بعد از آنکه ديدند دلائل عصمت و شواهد داله بر برائت يوسف را، مانند شهادت کودک و چاک پيراهن و قطع دستها و استعصام او از ايشان، با وجود مشاهده اين آيات باهره و بينات واضحه، رأى آنها قرار گرفت که: لَيَسْجُنُنَّهُ حَتَّى حِينٍ: در زندان کنند يوسف را تا هنگامى که مقرر باشد.
پس زليخا براى بند يوسف آهنگرى را خواست، گفت: قيد گران بساز و زنجير محکمى ترتيب نما تا بر دست و پاى اين غلام عبرى نهم و چند روزى او را گوشمالى دهم. آهنگر را نظر بر دست و پاى يوسف افتاد، گفت: اى ملکه، اين پسر طاقت بند گران را ندارد. زليخا بانگ بر او زد گفت: تو بر زندانيان رحم مى‌کنى، پس آهنگر زنجير را ترتيب داد و به دست و پاى يوسف نهادند و او را بر شترى نشانده امر نمود او را در بازارهاى مصر بگردانند و منادى ندا کند هر که در حرم عزيز خيانت کند سزاى او اين است، و خود به لباس مبدل به سر راه ايستاد. يوسف را سوار دست به گردن بسته و پاى غل کرده حرکت دادند، يوسف عرض کرد: الهى تو از حالم آگاهى. جبرئيل نازل، او را تسلى و امر به صبر تا زندان بر تو گلستان شود. قريب صدهزار مرد به نظاره آمدند، صداى
جلد 6 - صفحه 217
خروش از مصريان بلند، يکى مى‌گفت: مظلوم است. ديگرى مى‌گفت: محروم است، اين چه بيرحمى و آزار است. چون برابر زليخا رسيد، منادى ندا کرد: هذا غلام من کنعان و العزيز عليه غضبان. جبرئيل نازل، يوسف را تلقين جواب نمود:
هذا خير من غضب الرّحمن و معصية السّبحان و دخول النّيران و سرابيل القطران. به قدرت کامله الهيه، اين صدا فقط به گوش زليخا رسيد، بر خود بپيچيد به خانه آمد، زندانبان را امر نمود که اين غلام را در چاه تيره و تاريک مکان، و مأکل و مشروب را از او باز دارد.