اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ثُم‌َّ بَدا لَهُم مِن بَعدِ ما رَأَوُا الآيات‌ِ لَيَسجُنُنَّه‌ُ حَتّي حِين‌ٍ (35)
پس تصميم گرفتند بعد از اينکه مشاهده معجزات کردند اينکه او را زندان کنند تا زماني و مدّتي.
ثُم‌َّ بَدا لَهُم يعني ظهر لهم يعني چنين بنظرشان آمد و بنا گذاشتند و مصمّم شدند و تعبير بلهم مذکرا اينکه عزيز و ملک و خويشان زليخا بسعايت زليخا که بآنها گفت اينکه جوان کنعاني مرا رسوا کرده که در ميان اهل مصر اشاعه پيدا کرده که من تمايل باو دارم و بايد اينکه نام ننگ از من برداشته شود و او را حبس کنيد تا بگويند تقصير از طرف او بوده که بحبس افتاده، و فاعل بدا محذوف است که سجن باشد که دلالت ميکند بر او کلمه ليسجننه آنها تصميم حبس گرفتند مِن بَعدِ ما رَأَوُا الآيات‌ِ مثل شهادت شاهد از اهل زليخا که آن طفل باشد و مثل قدّ قميص يوسف از پشت و مثل قطع نسوه ايادي خود را بجاي ترنج که تمام دلالت بر پاکي يوسف و صدق آن داشت مع ذلک لَيَسجُنُنَّه‌ُ او را زنداني کنند و ممکن
جلد 11 - صفحه 192
است نظر عزيز اينکه باشد که ديگر زليخا و ساير نساء نتوانند با او تماس گيرند در حبس باشد الي حين بعضي گفتند هفت سال حکم حبس او درآمد بعضي گفتند تا زماني که اينکه اشاعه و اينکه قضيه مغفول عنها شود و از نظر مردم برود و بعضي گفتند الي حين موت که حبس ابد باشد لکن ظاهر اينست که تا مدتي که صلاح بدانيم و نظرمان اقتضاء کند که برخورد آنها هم فعلا معلوم نبود تا چه حد او را بردند زندان