1- رسيدن به حقّ، در گرو شناخت باطل و ترک آن است. تَرَکْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ وَ اتَّبَعْتُ مِلَّةَ ...
2- جدّ انسان، در حکم پدر انسان است و «أب» به او نيز اطلاق شده است. «مِلَّةَ آبائِي إِبْراهِيمَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ»
3- انبيا بايد از خاندان پاک باشند. آبائِي إِبْراهِيمَ وَ ...
4- پيامبران الهى از يک هدف برخوردارند. مِلَّةَ آبائِي إِبْراهِيمَ وَ إِسْحاقَ وَ ...
5- در کنار راههاى منفى، راه مثبت را نيز نشان دهيم. تَرَکْتُ مِلَّةَ ... وَ اتَّبَعْتُ مِلَّةَ ...
6- افتخار به پدران و پيروى از آنان در صورتى که راه حقّ و توحيد را پيموده باشند پسنديده و رواست. وَ اتَّبَعْتُ مِلَّةَ آبائِي ...*
7- پدران انبيا عليهم السلام مشرک نبودهاند. «ما کانَ لَنا أَنْ نُشْرِکَ»*
«1». حج، 78.
جلد 4 - صفحه 206
8- پرهيز از شرک و مبارزه با آن، پايه و اساس اديان الهى است. «ما کانَ لَنا أَنْ نُشْرِکَ»*
9- شرک، در تمام ابعادش (ذات، صفات و عبادت)، منفور است. «مِنْ شَيْءٍ»
10- پرهيز از شرک و گرايش به توحيد، توفيق الهى مىخواهد. «ذلِکَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ»
11- تعاليم انبيا، نعمتى الهى و سزاوار شکر و سپاس است. ذلِکَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ عَلَيْنا ... وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا يَشْکُرُونَ*
12- نبوّت و هدايت، توفيق وفضل الهى براى همه است. «عَلَيْنا وَ عَلَى النَّاسِ»
13- اکثريّت، معيار شناخت صحيح نيست. «أَکْثَرَ النَّاسِ لا يَشْکُرُونَ»
14- پشت کردن به راه انبيا، بزرگترين کفران نعمت است. «لا يَشْکُرُونَ»