تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) يا صاحِبَيِ السِّجْنِ أَمَّا أَحَدُکُما فَيَسْقِي رَبَّهُ خَمْراً وَ أَمَّا الْآخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْکُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَأْسِهِ قُضِيَ الْأَمْرُ الَّذِي فِيهِ تَسْتَفْتِيانِ (41) حضرت يوسف عليه السّلام تعلل نمود از تعبير، ايشان اصرار زياد نمودند، فرمود: يا صاحِبَيِ السِّجْنِ‌: اى دو رفيق زندانى. أَمَّا أَحَدُکُما: اما يکى از شما که ساقى ملک است سه روز ديگر خلاص شود. فَيَسْقِي رَبَّهُ خَمْراً: پس بياشامد صاحب و مالک خود را شراب چنانچه پيشتر مى‌بود. وَ أَمَّا الْآخَرُ فَيُصْلَبُ‌: و اما ديگرى يعنى طباخ روز چهارم او را بيرون آورند پس به دار آويخته شود. فَتَأْکُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَأْسِهِ‌: پس بخورند مرغان شکارى از کله سر او. هر دو يا يکى از آن دو نفر بعد از اين تعبير گفتند: دروغ گفتيم و هيچ خواب نديده بوديم و براى آزمايش تو افترا کرديم، يا گفتند ما خواب يکديگر را بر خود بستيم. يوسف عليه السّلام فرمود: قُضِيَ الْأَمْرُ الَّذِي فِيهِ تَسْتَفْتِيانِ‌: حکم شد و ثابت گرديد در حق شما خوابى که سؤال نموديد و آنچه من گفتم براى شما حاصل خواهد بود لا محاله و خلاف ندارد. اين آيه دليل است بر اخبار يوسف عليه السّلام به غيب بر طريق وحى نه مانند تعبير معبران. عقاب الاعمال- صدوق قدس الله سره به اسناد خود روايت نموده از حضرت صادق عليه السّلام: ثلثة يعذّبون يوم القيمة: من صوّر صورة من الحيوان يعذّب حتّى ينفخ فيها و ليس بنافخ فيها، و المکذّب فى منامه يعذّب حتّى يعقد بين شعيرتين و ليس بعاقد بينهما و المستمع الى حديث قوم و هم له کارهون يصبّ فى اذنه الانک (و هو الاسرب). «1» سه نفر معذب شوند روز قيامت به عذابى: کسى‌ «1» ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ص 503 و 504. جلد 6 - صفحه 225 که صورت حيوانى سازد، امر شود روح در آن دمد و نتواند. و کسى که خواب دروغ گويد، بايد ميان دو جو را گره زند و نتواند. و کسى که صحبت جمعى را شنود که کاره باشند، سرب در گوش او ريزند. خلاصه چون سه روز برآمد، گماشتگان ملک آمدند ايشان را از زندان بيرون آورده، ساقى را رتبه سابقه داده و طباخ را به دار، و مرغان کاسه سر او را خوردند.