اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يا صاحِبَي‌ِ السِّجن‌ِ أَمّا أَحَدُکُما فَيَسقِي رَبَّه‌ُ خَمراً وَ أَمَّا الآخَرُ فَيُصلَب‌ُ فَتَأکُل‌ُ الطَّيرُ مِن رَأسِه‌ِ قُضِي‌َ الأَمرُ الَّذِي فِيه‌ِ تَستَفتِيان‌ِ (41)
اي دو هم ورود من در زندان اما يکي از شما نجات پيدا ميکند و ساقي شراب ملک ميشود و اما ديگري بدار ميرود و پرندگان مغز سر او را ميخورند گذشت و ثابت و محقق شد و تغيير پذير نيست آنچه را که از من استفتاء ميکرديد يا صاحِبَي‌ِ السِّجن‌ِ تنبيه- اينکه دو نفر که با يوسف در سجن رفتند مشرک بودند چنانچه در آيات قبل صراحت دارد و مکرر حضرت يوسف بآنها اطلاق صاحب کرده پس عامه عميي چه ميگويند در فضيلت ابي بکر که اعظم دليل آنها اطلاق صاحب شده إِذ يَقُول‌ُ لِصاحِبِه‌ِ برائه آيه 40، بناء علي هذا اگر بگوئيم ابي بکر مشرک بوده باطنا و منافق بوده ظاهرا مانعي ندارد که مقابل قبرش مي‌ايستند و ميگويند (السّلام عليک يا صاحب رسول اللّه) در مقابل اينکه سلام مي‌گوييم (لعنة للّه عليک يا صاحب رسول اللّه).
أَمّا أَحَدُکُما مراد آن ساقي است که گفتند خواب ديده بود که سه خوشه انگور ميفشرد که سه روز در حبس ميماني و روز چهارم بيرون ميآورند تو را و ميروي ساقي ملک ميشوي فَيَسقِي رَبَّه‌ُ خَمراً و اطلاق رب بر ملک بواسطه آنکه مالک او بوده مثل رب‌ّ الدار و رب‌ّ الصنيعة.
وَ أَمَّا الآخَرُ آن صاحب طعام باشد فَيُصلَب‌ُ فَتَأکُل‌ُ الطَّيرُ مِن رَأسِه‌ِ پس از سه روز در حبس روز چهارم بالاي دار است چون اينکه را شنيد گفت دروغ گفتم همچه خوابي نديده بودم ملعبه ميکردم حضرت يوسف عليه السّلام فرمود قُضِي‌َ الأَمرُ الَّذِي فِيه‌ِ تَستَفتِيان‌ِ که اينکه خبر ظاهرا از جهت وحي بوده که اينکه گفتم تغيير پذير نيست.
201