تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ قالَ الْمَلِکُ إِنِّي أَرى سَبْعَ بَقَراتٍ سِمانٍ يَأْکُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجافٌ وَ سَبْعَ سُنْبُلاتٍ خُضْرٍ وَ أُخَرَ يابِساتٍ يا أَيُّهَا الْمَلَأُ أَفْتُونِي فِي رُءْيايَ إِنْ کُنْتُمْ لِلرُّءْيا تَعْبُرُونَ (43)
در آن زمان ملک ريان، خواب مهيبى ديد، تمام حکما و ندماى خود را طلبيد:
وَ قالَ الْمَلِکُ إِنِّي أَرى: و گفت ملک ريان بدرستى که من به خواب ديدم.
سَبْعَ بَقَراتٍ سِمانٍ: هفت گاو فربه که از جوى خشکى بيرون آمدند و بعد از آن، يَأْکُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجافٌ: مى‌خوردند و فرو بردند آنها را هفت گاو لاغر و شکمهاى آنها هيچ زياد و بزرگ نشد. وَ سَبْعَ سُنْبُلاتٍ خُضْرٍ: و ديدم هفت خوشه سبزتر و تازه سنبل که دانهايشان منعقد شده بود. وَ أُخَرَ يابِساتٍ: و هفت خوشه ديگر ديدم خشک و رسيده و به درو آمده، پس اين خوشه‌هاى خشک بر آن خوشه‌هاى سبز پيچيده در حال آنها را زير نموده بپوشانيدند. بعد از تقرير اين خواب، ملک گفت: يا أَيُّهَا الْمَلَأُ أَفْتُونِي فِي رُءْيايَ: اى گروه کاهنان و معبران که اشراف قوميد، فتوى دهيد و جواب گوئيد در تعبير خواب من. إِنْ کُنْتُمْ لِلرُّءْيا تَعْبُرُونَ: اگر هستيد شما که از روى دانائى مر خواب را تعبير مى‌کنيد. تعبير عبارت است از انتقال صور خياليه به معانى نفسانيه که آن صور، مثال اين معانى است.